Written by Erickson

Pero sumisingit din ako hehe -Schin

Una ko siyang nakita sa school way back 2016, nasa shop ako (basta shop tawag namin don sa engineering rooms na yun), may kina-cram akong assignment. Sakto dumating siya nun, magpapasa din. Naisip kong magpatulong sa kaniya dun sa assignment namin kaso hindi naman ako kinausap. Ang ginawa lang niya ay binigay lang niya papel niya sabay sabing "pasabay na lang din kuya pagpasa mo" at umalis na agad. After non, madalang ko na siyang nakikita at tuwing nakikita ko siya parang hindi siya palakaibigan, mukhang mataray din kaya hindi ko nagawang makipag-close sa kanya.

October 2019, kasal ng best friend ko, syempre abay ako. Nagulat ako nakita ko siya don. Yun pala, yung mapapangasawa ng best friend ko, kaibigan siya at kasama niya sa choir nila. Narinig ko siya kumanta don. Sabi ko sa sarili ko “wow ang husay kumanta”. Nakasalubong ko siya don pero hindi naman niya ako pinansin.

(Schin Disclaimer: Hindi kase ako palatandain unless nakausap ko talaga. Hindi ko din kabisado mga ka-batch ko nung college HAHA Pasensya! Pero oo nakita ko din siya don sabi ko lang "parang familiar")

Nagsimula na ang pandemic, May 22, 2021, nakita ko siya naka-live sa FB niya, naglalaro ng Valorant, so nagulat ako na gamer pala siya agad ko siyang chinat para makalaro dahil same kami ng nilalaro.

“Pa Party po minsan”. Unang message ko sa kaniya. Nagulat ako nag-reply siya, kasi sa pagkakakilala ko hindi naman siya friendly (judger! haha -Schin). Nung araw na nagreply siya sa akin hanggang ngayon, hindi na natigil ang conversation namin sa messenger. Ang sarap niya kausap, hindi nauubusan ng topic. Dahil doon, lalo ko siyang nagustuhan at tuluyan na kong na-inlove sa kanya. Tinanong ko siya kung pwede akong manligaw, pero sabi niya hindi pa daw siya ready kaya naghintay ako hanggang sa pwede na. Naging good friends kami, nagkakilala pa ng tuluyan.

Napakabait na tao ni Erick, as in. Napaka-responsable. And wala siyang topic na hindi ako na-bored. Parang every day, laging bago. We talk about career, likes, games and one of my fave is when we talk about our church duties. Gusto ko din na nirerespeto niya ako lalo na ang family ko. Even before, friends palang kami non ay pumunta na siya kila papa para lang magpakilala. Dun palang nakita ko na yung good intentions niya. And natutuwa ako na hindi siya nagsawang maghintay. Months passed, and we are still enjoying being friends especially "duo" sa game, he became really special to me. Around 2022, the moment comes when he asked me again "Bigyan mo sana ako ng chance na mahalin ka", and I cried, alam ko na na this is it. I opened my heart to my ka-duo. I asked him once, "Bakit ako ang napili mo?" His answer really touched me. He said, "Dahil mabuti kang tao at alam kong magiging inspirasyon ka sakin lalo na pagdating sa pananampalataya ko".

Hanggang sa pagkakataon na ito hindi ako makapaniwala na yung babaeng akala ko mahirap maging kaibigan noon, siya na pala ang mapapangasawa ko ngayon. Totoo nga na sa tamang panahon, ibibigay sayo ng Ama ang mabuti at mabait na asawa. Kaya hindi ko sasayangin ang bawat pagkakataon sa buhay ko na kasama ko siya bilang asawa habang-buhay.

Sa point na ito, wala nakong madagdag kase umiiyak nako. HAHAHA summarized pa ito. Pero kung ikkwento pa namin ng detalyado ay sobrang hahaba na. To my Much Much, Thank you love! Dahil pumayag kang magsulat kahit na alam kong hindi mo naman talaga ito forte. Hehe Thank you for all the love and being my ka-duo always. I can't wait to be your ka-duo for the rest of our lives.

Thank You

Thank You coming soon!